Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić uključio se u kampanju premijera Mađarske Viktora Orbana za parlamentarne izbore učešćem u promotivnom spotu sa još deset političara, među kojima su premijeri nekoliko zemalja, ali i lideri njemačke i francuske krajnje desnice.
U spotu za izbore, koji su danas raspisani za 12. april, podršku Orbanu pružaju premijerka Italije Đorđa Meloni i predsjednici Vlade Češke Andrej Babiš i Izraela Benjamin Netanjahu, koji se najčešće označavaju kao desni populisti.
Među političarima su, međutim, i opozicioni lideri sa krajnje desnice u Njemačkoj, Francuskoj, Španiji i Austriji - kopredsjednica Alternative za Njemačku (AfD) Alis Vajdel, liderka Nacionalnog okupljanja u parlamentu Francuske Marin Le Pen, te predsjednici španske stranke Voks Santjago Abaskal Konde i Slobodarske partije Austrije Herbert Kikl.
U promotivnom spotu Orbanove partije Fides pojavljuju se i desničarski predsjednik Argentine Havijer Milei, zamjenik premijerke Italije Mateo Salvini, koji je i lider nacionalističke stranke Liga, i bivši poljski premijer Mateuš Moravjecki, koji je sada predsjednik panevropske Stranke evropskih konzervativaca i reformista.
Spot, koji je Orban objavio na Iksu, počinje govorom američkog glumca i komičara Roba Šnajdera, koji je na izborima u SAD 2024. prvo podržao Roberta Kenedija Džuniora, sada ministra zdravlja, a zatim kandidata republikanaca Donalda Trampa.
<div class="embed-block"><div style="max-width: 550px;"><div style="left: 0; width: 100%; height: 0; position: relative; padding-bottom: 100%;"><iframe src="https://cdn.iframe.ly/api/iframe?app=1&url=https%3A%2F%2Fx.com%2FPM_ViktorOrban%2Fstatus%2F2010424569228841019%3Fref_src%3Dtwsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E2010424569228841019%7Ctwgr%5E8d1991c57813aa1ada271eed014e530156d43eb6%7Ctwcon%5Es1_&key=87ca3314a9fa775b5c3a7726100694b0" style="top: 0; left: 0; width: 100%; height: 100%; position: absolute; border: 0;" allowfullscreen></iframe></div></div></div>
 
Vučić u spotu kaže: "Nadam se da će naredni izbori mnogo značiti svima nama, što znači da ćemo svjedočiti još jednoj pobjedi Fidesa".
Predsjednik Mađarske Tamaš Šujok objavio je danas da će parlamentarni izbori biti održani 12. aprila.
Prvi put od povratka na vlast 2010. godine, Orban se suočava sa snažnim protivnikom - Peterom Mađarom, čija je konzervativna Stranka poštovanja i slobode (TISZA) u prednosti nad Fidesom prema većini anketa.
Mađar, bivši dugogodišnji član Orbanovog Fidesa (2002-2024), obećava jačanje nezavisnosti pravosuđa, borbu protiv korupcije i pružanje biračima jasne alternative sadašnjoj vlasti.

Portal ETV

original

viewImage

baseImage

610x380

500x500

400x240

400x203

1250x600

1084x550

thumbnail

(VIDEO) Vučić u spotu podrške Orbanu sa liderima njemačke i francuske krajnje desnice

Prošlogodišnje okupljanje evropske krajnje desnice u Briselu održano je iza spuštenih roletni zbog pokušaja zabrane. Ove godine vrata su otvorena, uz pojačano obezbjeđenje, dok se pod pritiskom našlo rukovodstvo Evropske unije.
Samo dan nakon hapšenja dvoje visokih funkcionera EU u istrazi o korupciji, učesnici konferencije „Bitka za dušu Evrope“ ocijenili su da je trenutak idealan za usmjeravanje javnog nezadovoljstva prema evropskom establišmentu. Konferenciju organizuje MCC Brussels, tink-tenk blizak mađarskom premijeru Viktoru Orbanu, a okuplja zvaničnike iz Budimpešte i desničarske političare i komentatore iz cijele Evrope.
Politički direktor mađarskog premijera Balaž Orban izjavio je da najnoviji skandal pokazuje „dvostruke standarde“ briselske elite, tvrdeći da tehnokrate loše upravljaju i da je to vidljivo običnim biračima. Orban već dugo kritikuje EU zbog zamrzavanja sredstava Mađarskoj.
Na konferenciji je Rišard Legutko, kopredsjedavajući Evropskih konzervativaca i reformista, oštro napao predsjednicu Komisije Ursulu fon der Lajen, poručivši da „riba smrdi od glave“ i da Evropa mora biti „očišćena“.
Organizator Džon O’Brajen rekao je da se građani više ne ustručavaju da govore o imigraciji, ekonomiji i „ekološkom ekstremizmu“. Najnoviji slučaj – hapšenje bivše potpredsjednice Komisije Federike Mogerini i bivšeg diplomate Stefana Sanina u istrazi o prevari – dao je desnici novi zamah.
Na panelima su najavljeni napadi na „mrežu duboke države“ koju, kako tvrde, čine birokrate, NVO i „zarobljene institucije“. Francuska aktivistkinja Alis Kordije kaže da skandali pojačavaju već postojeći bijes javnosti, dosad uglavnom usmjeren na posljedice migracija.
Ipak, Balaž Orban sumnja da će skandal bitno uticati na nacionalne izbore, uključujući i borbu njegovog premijera za reizbor.
S druge strane, njemački evropski poslanik Danijel Frojd (Zeleni) tvrdi da krajnja desnica nema kredibilitet u borbi protiv korupcije i da su upravo njihove stranke često glasale protiv jačanja antikorupcijskih mehanizama.
EU rukovodstvo zasad ćuti zbog trajanja istrage, što izaziva zabrinutost. Manon Obrî, kopredsjedavajuća Ljevice, upozorava da je u igri vjerodostojnost evropskih institucija. Poslanica Rakél Garsija Hermida–van der Vale (Renew) traži čvrst stav i „nultu toleranciju“ prema korupciji, bilo da je riječ o Katargejtu ili novim optužbama.

Krajnja desnica nakon korupcionaškog skandala u EU: ''Riba smrdi od glave'', Evropa je prljava i treba je očistiti

<h3>Evropski lideri su povučeni ka desnici po pitanjima migracija, klimatske krize i Izraela. Njihova slabost podriva demokratske principe na kojima je EU izgrađena, napisali su u današnjoj Guardianovoj analizi Tu Ngijen, zamjenica direktora Centra Žak Delor na Hertie School u Berlinu i Janik Jansen, stručnjak za politiku u istom institutu.</h3>
<h3>Kada je Ursula fon der Lajen 2019. godine predstavljala svoju kandidaturu za predsjednicu Evropske komisije, stavila je „evropski put“ u srž svog apela. Pod njenim vođstvom, rekla je, Evropa bi bila principijelna sila zasnovana na multilateralizmu, fer trgovini i poretku zasnovanom na pravilima, koja čvrsto i ujedinjeno stoji protiv autoritarizma, protekcionizma i politike nultog zbira.</h3>
Šest godina kasnije, ona ponovo poziva Evropu da se „bori“ za tu budućnost. Ali vizija brzo blijedi. Ovo ljeto donijelo je niz negativnih naslova koji su kritikovali „ponižavanje“ Evrope; bilo je najgore u godinama, ako ne i u vijeku, ocijenili su neki kritičari. Svi su ukazivali na istu stvarnost: evropski lideri, plašeći se trgovinskog rata i gubitka američke podrške Ukrajini, popustili su pred listom želja administracije Donalda Trampa i ostavili svoj arsenal carinskih protivmjera netaknutim. Preplavili su američkog predsjednika pohvalama i pozdravili sporazum koji nije bio ni izbliza uravnotežen. Prikazan kao pragmatizam, mnogima u Evropi je djelovao kao predaja.
Ali problem je mnogo dublji od neuravnoteženog trgovinskog „sporazuma“. Očigledna Evropa pred Trampom simbolizuje širi problem. EU lideri i institucije ne popuštaju samo rastućem autoritarizmu preko Atlantika. Oni takođe rutinski udovoljavaju krajnje desničarskim snagama kod kuće. Time potkopavaju same vrijednosti i principe – demokratiju, vladavinu prava, otvorena tržišta i odgovornost prema klimi – koje tvrde da zastupaju. I često, s tonom moralne nadmoćnosti, podsjećaju druge da slijede njihov primjer.
Ovaj obrazac se vidi u nekoliko oblasti politike.
U posljednjih nekoliko godina, politika migracija EU postala je jasan pokazatelj kako su evropske vrijednosti skrenule. Pod pritiskom krajnje desnice, evropske vlade i institucije predstavljaju migracije kao prijetnju, umjesto kao izvor snage za društva i ekonomije Evrope. To ima posljedice po vladavinu prava i ljudska prava. Nezakonite odbijanja migranata se rutinski tolerišu. NVO koje obavljaju spasilačke misije u Sredozemnom moru nailaze na opstrukciju. A „migracioni sporazumi“ s državama poput Tunisa u praksi prebacuju evropsku odgovornost na vlade koje otvoreno krše ljudska prava. Šengenski sporazum, nekada simbol evropske integracije, rizikuje da postane kolateralna šteta dok privremene granične kontrole postaju polupermanentne u nekoliko zemalja EU pod izgovorom migracionog pritiska.
Slična politička dinamika počinje da potkopava klimatske ambicije EU. Evropski zeleni plan, nekada hvaljen od Fon der Lajen kao „evropski trenutak čovjeka na Mjesecu“, sve više postaje žrtva krajnje desničarske kampanje koja klimatske politike prikazuje kao elitistički namet koji opterećuje poljoprivrednike, biznise i obične građane. Stranke desnog centra, željne da iskoriste trenutak, pridružuju se tom trendu. One se zalažu za evropske klimatske ambicije, ali umjesto da jasno istaknu ekonomske i društvene koristi Zelenog plana i učestvuju u ozbiljnoj debati među demokratskim snagama o najboljem putu naprijed, ove stranke sve više biraju da ublaže ili odlože ključne mjere – čak i ako to znači da se usklade s krajnje desnim partijama, daleko od demokratskog centra EU.
Mnoge od ovih odluka se brane u ime pragmatičnog realizma. Popuštanje Trampu, kažu neki, daje Evropi vrijeme, jer otklanjanje rizika, jačanje odbrane i sprovođenje dubljih reformi ne može se desiti preko noći. Stroža migraciona politika se predstavlja kao odraz volje preopterećenog naroda, bez obzira na moguće kršenje ljudskih prava. Klimatske ambicije se usporavaju dok ekonomski rast i inovacije „ne stignu“. A budući da su izbori uvijek negdje u EU na vidiku, mnoge mainstream stranke upozoravaju da moraju da se bave „stvarnim pitanjima“ birača ili rizikuju da prepušte pobjedu krajnjoj desnici.
Pod pritiskom illiberalnih snaga kod kuće i u inostranstvu, lideri sve češće odlučuju da zamijene dugogodišnje principe za iluziju stabilnosti. Međutim, istorija pokazuje da ova strategija ograničavanja štete ne može pridobiti autoritarne aktere. Svaka ustupka takođe polako uklanja stigma koja je nekada držala krajnje desničarske ideje na marginama. Ono što je nekada bilo ekstremno, sve više se tretira kao normalno, stavljajući vladavinu prava i demokratiju pod pritisak širom kontinenta.
Problem više nije ograničen na specifične oblasti politike ili pojedine države članice poput Mađarske ili Slovačke. Od njemačkih lokalnih vlasti koje pokušavaju da uguše pro-palestinske demonstracije, italijanske premijerke koja diskredituje sudstvo zbog blokiranja svojih migracionih politika, Evropske narodne partije koja u Briselu vodi kampanju za delegitimizaciju NVO, do nekoliko vlada EU koje pozivaju na reinterpretaciju Evropske konvencije o ljudskim pravima, opasan obrazac se pojavljuje širom EU.
Kada evropski lideri počnu da tretiraju osnovna prava, sudove i civilno društvo kao prepreke volji naroda, otvaraju vrata opasnom klizanju, gdje poštovanje vrijednosti prelazi iz obaveze u diskreciju.
Nigdje ova selektivna primjena vrijednosti nije vidljivija nego u odgovoru EU na Gazu. Njeno stalno nepreduzimanje značajnih mjera protiv očiglednih kršenja ljudskih prava i međunarodnog prava od strane Izraela rizikuje da ostavi trajnu mrlju na njenoj globalnoj kredibilnosti. Čak i zamrzavanje bilateralne podrške Izraelu od strane predsjednice komisije i predlog za sankcionisanje ekstremističkih ministara i nasilnih naseljenika, te djelimično obustavljanje EU-Israel asocijacije, uslijedilo je tek nakon dvije godine nečinjenja.
Evropa ne smije zaboraviti osnovnu istinu: vrijednosti i principi nisu luksuz koji se može ostaviti po strani kada pritisak raste. Njihova odbrana nije naivni idealizam – to je strateška nužnost, kako bi se suprotstavila autoritarizmu kod kuće i oblikovala svijet zasnovan na pravilima i multipolarnost u inostranstvu.
Ako evropski lideri ostanu pasivni i tihi, nadajući se da će Tramp jednostavno nestati, rizikuju da izgube ne samo dostojanstvo, već i političku moć. Time dozvoljavaju krajnje desničarskim snagama da popune prazninu i trajno pomjere balans. Globalno, jedini održivi put je izgradnja novih partnerstava – ali ona će se ukorijeniti samo ako Evropa ostane ujedinjena i brani vrijednosti koje tvrdi da zastupa s istom odlučnošću koju traži od drugih. Isto važi i kod kuće: udovoljavanje krajnjoj desnici usvajanjem krajnje desničarskih politika ne neutralizuje ekstremizam: ono ga legitimizuje i ispija unutar same unije. Umjesto toga, Evropa mora aktivno da promoviše pluralizam, vladavinu prava, otvorena društva i klimatske akcije kao izvore snage.
Ako „evropski put“ treba da znači išta, Evropa konačno mora da se izbori za ono za šta se zalaže – ne samo riječima, već i djelima.

Ako Evropa nastavi da udovoljava sopstvenoj krajnjoj desnici, kako može da se suprotstavi Trampu?

Centralna izborna komisija Rumunije odbila je kandidaturu proruskog kandidata krajnje desnice Kalina Đorđeskua na ponovljenim predsjedničkim izborima u maju.
Najavljeno je da će kasnije biti saopšteno obrazloženje odluke.
Odbijanje njegove kandidature, što su lideri krajnje desnih stranaka osudili kao nedemokratsko, može se osporiti na Ustavnom sudu.
Đorđesku je odluku ocijenio kao "direktan udar u srce demokratije širom svijeta".
Desetine pristalica populiste Đorđeskua okupilo se ispred izborne komisije uzvikujući "Sloboda" i nakratko pokušalo da se probije kroz bezbjednosni kordon, prenio je Rojters.
Đorđesku koji je kritičan prema NATO-u i protivi se rumunskoj pomoći Ukrajini protiv ruske invazije, podnio je 7. marta kandidaturu za ponovno glasanje u maju usred sumnji da će mu biti dozvoljeno da se kandiduje.
Prvi krug predsjedničkih izbora poništio je Ustavni sud 6. decembra pozivajući se na navode o ruskom miješanju u korist Đorđeskua, što je Moskva demantovala.
Članovi administracije predsjednika SAD Donalda Trampa poništene izbore u Rumuniji ocijenili su primjerom kako "evropske vlade guše slobodu govora i političke protivnike".
Đorđesku je pod istragom zbog šest tačaka optužnice, uključujući članstvo u fašističkoj organizaciji i širenje lažnih informacija o finansiranju kampanje.
On je negirao sve optužbe.
Đorđesku je bio malo poznat u Rumuniji sve dok neočekivano nije pobijedio u prvom krugu predsjedničkih izbora 24. novembra s osvojenih oko 22 odsto glasova.
Ovaj 62-godišnjak je trebalo da se suoči sa proevropskom centrističkom kandidatkinjom Elenom Laskoni u drugom krugu, koji je smatran referendumom o budućem kursu Rumunije, članice NATO-a i Evropske unije.
Mada je poništavanje izbora pogoršalo duboke podjele u rumunskoj politici i izazvalo međunarodnu zabrinutost, novi predsjednički izbori zakazani su za 4. maj, a mogući drugi krug 18. maja.
Samo nekoliko dana prije glasanja, Đorđesku je pokrenuo TikTok kampanju pozivajući na prekid pomoći Ukrajini. Takođe je izrazio sumnju po pitanju članstva Rumunije u NATO.

Odbijena kandidatura krajnjeg desničara u Rumuniji za predsjedničke izbore

Služenje obaveznog vojnog roka u Srbiji će početi ili u decembru 2026. ili u martu 2027. godine.
To je, između ostalog, najavio predsjednik ove zemlje Aleksandar Vučić, prenosi Radio Slobodna Evropa (RSE).&nbsp;
Naveo je da odluka o početku vojnog roka zavisi od spremnosti kapaciteta i vojnih objekata.
- Tu odluku ćemo uskoro donijeti, u narednih mjesec ili dva, i ići pred Skupštinu i krenuti sa evidentiranjem vojnih obveznika - rekao je on danas nakon sastanka sa vojnim čelnicima o stanju i analizi sposobnosti Vojske Srbije za 2025. godinu.
Vojni rok će, napominje Vučić, trajati 75 dana.
- Moramo da spremimo sve objekte. Imamo dovoljno pušaka i čizama ali postoje neke stvari koje još nisu potpuno spremne - kazao je on.
Prema njegovom mišljenju, Srbija mora da obnovi regrutne centre, unaprijedi i obnov ambulante...
- To su važna pitanja jer želimo da to spremno dočekamo i da ti mladi ljudi vojsku provedu u najboljim uslovima. Da steknu potrebnu odgovornost i ozbiljnost, kao i odnos prema patriotizmu - izjavio je on.
Uvođenje obaveznog vojnog roka mora da izglasa parlament donošenjem zakona. Predstavnici tamošnjih vlasti su proteklih godina u više navrata najavljivali vraćanje vojnog roka. Ideja je konkretizovana u januaru 2024. Tada je Generalštab Vojske Srbije pokrenuo inicijativu i predložio predsjedniku uvođenje vojnog roka.
Vučić je potom, u septembru iste godine, potpisao saglasnost da se u Srbiju vrati obavezni vojni rok. Od njegovog ukidanja, 1. januara 2011. godine, u vojsku se ide samo dobrovoljno.
Vraćanje obaveznog vojnog roka je u oktobru 2025. izglasala je i susjedna Hrvatska.
Među zemljama koje nisu ukidale obavezan vojni rok su: Švajcarska, Norveška, Danska, Finska, Austrija, Turska, Estonija, Grčka, Kipar, Ukrajina, Rusija i Belorusija.

Vučić: Obavezni vojni rok od decembra 2026. ili marta 2027.

Njemački automobili su statusni simbol i za 1,45 milijardi Indijaca. Zato su njemački proizvođači s nestrpljenjem dočekali trgovinski sporazum sa Indijom i drastično niže carine. Ipak, ni Indija nije lako tržište.
Indija je najmnogoljudnija država na svijetu. U proteklim godinama ostvarila je impresivan ekonomski rast od prosječno šest do sedam odsto godišnje, stope rasta o kojima druge države mogu samo sanjati, piše Dojče vele (DW).
U Indiji postoji sve brojnija srednja klasa i mlado stanovništvo koje postaje sve imućnije.
„Zbog toga je novi sporazum o slobodnoj trgovini sa EU za njemačku automobilsku industriju sigurno prilika da otvori novi pristup tržištu“, smatra Konstantin Gal, savjetnik u firmi EY Parthenon.
„Indiji su potrebni terenci“
U prvoj fazi, carine na određene uvozne automobile, koje sada iznose i do 110 odsto, trebalo bi da se smanje na 40, a kasnije i na deset odsto. To bi se trebalo odnositi na kvotu od 250.000 vozila godišnje. Na auto-dijelove carine bi trebalo potpuno da se ukinu nakon pet do deset godina.
Frank Švope s Visoke škole za menadžment u Kelnu smatra da je to važna osnova za njemačke proizvođače automobila kada je riječ o otvaranju novih tržišta i pronalaženju kupaca.
„SUV vozila u Indiji su potrebna, kao i robusniji automobili, jer putevi u Indiji su daleko od evropskih standarda“, naveo je Švope.
Šta sa fabrikama u samoj Indiji?
Indija je već odavno važno tržište za svjetsku automobilsku industriju. Potražnja je ogromna, a zemlja bi sve više mogla da postane tržište poput SAD ili Kine.
Stručnjak za automobilsku industriju Kristof Štirmer oprezniji je: po njemu, za njemačke proizvođače to je „dvosekli mač“ – novim trgovinskim sporazumom može se podstaći direktan izvoz u Indiju.
„S druge strane, kompanije poput Audija već su otvorile fabrike u Indiji koje čekaju proširenje. To opet postavlja pitanje smisla uvoza vozila iz Evrope“, kazao je Štirmer.
I Indijci sve više voze „na struju“
Elektromobilnost u Indiji danas ima veliku ulogu, jer je zagađenje vazduha u nekim gradovima ozbiljan problem.
„Indija počinje sa sektorima koji su najvažniji za saobraćaj, dakle sa malom i mikromobilnošću“, kaže Štirmer.
To uključuje skutere, motocikle i brojne trokolice „tuk-tuk“ koje se koriste širom zemlje. I autobusi voze na struju.
„U nekim gradovima već su u potpunosti prešli na električne autobuse. Slediće ih i drugi. To je u Indiji centralna strategija“, dodao je.
Država to podstiče, postoje poreske olakšice i subvencije.
Mnoštvo domaćih vozila i „Japanaca“
Teško je procijeniti u kojoj mjeri njemački proizvođači mogu profitirati od rasta tržišta u Indiji. U novom sporazumu o slobodnoj trgovini ne spominju se poreske olakšice za uvezena električna vozila.
Domaći i japanski proizvođači dominiraju tržištem. Suzuki i Honda u Indiji imaju velike pogone, ulažu milijarde u nove fabrike i razvoj modela. Snažno napreduju i južnokorejski proizvođači poput Hjundaija i Kije.
Vlada, s druge strane, podstiče domaće proizvođače:
„Vlada želi da ti proizvođači prvi udovolje potrebama mladog i rastućeg tržišta“, objašnjava Gal.
Frank Švope ipak ostaje optimista:
„Smatram da ima dovoljno prostora i za njemačke proizvođače.“
Sporazum je prilika da se ponovo pozicioniraju na tržištu koje postaje sve zahtjevnije. S tim se slaže i Gal:
„U predstojećim godinama to će za njemačke proizvođače sigurno biti tržište koje ne smiju izgubiti iz vida.“

Njemački automobili pojeftinjuju nakon sporazuma EU–Indija

Premijer Velike Britanije Kir Starmer sastao se danas u Pekingu sa kineskim liderom Si Đinpingom, gdje su dogovorili više sporazuma - a među njima i onaj prema kom će građani Ujedinjenog Kraljevstva koji idu u Kinu poslovno ili kao turisti, moći da putuju bez vize za boravke kraće od 30 dana.
Starmer je rekao da je sastanak, koji je trajao sat i 20 minuta, bio produktivan i da je donio „stvarne, konkretne rezultate“.
Građani Ujedinjenog Kraljevstva koji putuju u Kinu poslovno ili kao turisti moći će da putuju bez vize za boravke kraće od 30 dana. Time se UK usklađuje sa drugim zemljama, uključujući Francusku, Njemačku i Austriju.
Nije naveden datum kada će ovaj bezvizni režim stupiti na snagu, ali se vlada nada da će se to desiti što je prije moguće, prenosi BBC.

Postignut dogovor: Državljani Velike Britanije putovaće bezvizno u Kinu

Predsjednik Ukrajine Volodimir Zelenski zahvalio je danas američkom predsjedniku Donaldu Trampu na mogućnosti obezbjeđivanja bezbjednosti Kijeva i drugih ukrajinskih gradova tokom ekstremnog zimskog perioda.
- Snabdijevanje električnom energijom je temelj života. Cijenimo napore naših partnera da nam pomognu da zaštitimo živote. Hvala vam, predsjedniče Tramp. Naši timovi su o tome razgovarali u Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Očekujemo da će sporazumi biti sprovedeni. Koraci deeskalacije doprinose stvarnom napretku ka okončanju rata - rekao je Zelenski u objavi na društvenoj mreži Iks.
Ranije danas, predsednik Sjedinjenih Američkih Država Donald Tramp izjavio je da je ruski predsjednik Vladimir Putin pristao da tokom sedam dana ne izvodi napade na Kijev i druge ukrajinske gradove zbog, kako je naveo, ekstremno niskih temperatura u regionu.
- Lično sam zamolio predsjednika Putina da nedjelju dana ne gađa Kijev i druge gradove, i on je na to pristao - rekao je Tramp na sastanku kabineta u Bijeloj kući, navodeći "izuzetno hladno vrijeme" kao razlog za taj zahtjev, prenosi Gardijan.
On je dodao da su ga pojedini savjetovali da "ne troši poziv", jer, kako su rekli, neće dobiti takav ustupak, ali da je ruski predsjednik ipak pristao.
Ukrajinski ministar energetike Denis Šmihalj rekao je juče da je zbog nestašice struje usled ruskog granatiranja u Kijevu 610.000 potrošača ostalo bez struje.
Najveći ukrajinski proizvođač električne energije DTEK grupa objavio je prethodno da Kijev prelazi sa vanrednog na privremeni režim isključenja struje.

Tag: krajnja-desnica