Trojansko kljuse

Ako odete u posljednju vuko...ebinu na sjeveru Crne Gore i pitate prvog vjernika Crkve Srbije na kojeg naiđete ko je izdao Rusiju od političara u Crnoj Gori, a ko nije, dobićete vrlo konkretan odgovor. U prijevodu, ono što svako u Crnoj Gori zna jeste koji su političari i politički subjekti proevropski i proNATO opredjeljeni, a koji to nijesu.

To što proruski i prosrpski političari u Crnoj Gori na vlasti varaju EU da su opredijeljeni za članstvo u EU, to je samo iz razloga što su doveli Crnu Goru na ivicu bankrota i što očekuju da će im novac iz pristupnih fondova pomoći da se izvuku iz fekalija u koju su uveli državu. To što EU ne vidi ko je ko u Crnoj

Gori i što vjeruje u neku fakinsku balavurdiju samo zato što su radili za banke ili brokerske firme u inostranstvu, govori o (ne)sposobnosti briselske administracije da se dubiozno posveti bilo kojoj zemlji na Zapadnom Balkanu i shvate ko je iskreno za EU, a ko ih laže.

Radi se o zemljama u kojima se kategorije istine i laži relativizuju do krajnosti, pri čemu istina lako sklizne u laž, a laž bez problema dobija privid istinitog. Politika koja je nemoralna, koja obmanjuje, sije laži i manipuliše ljudima, produkuje represiju i širi strah od političkog revanšizma, napada slobodne medije i kritičke pojedince, u esencijalnom smislu nema veze sa demokratskim društvom.

Laž u politici je svjesno i tendenciozno plasirana u svrhu zadovoljenja ličnih ili grupnih, odnosno partijskih interesa. Ona u sebe uvijek uključuje elemente lažnog političkog morala, političke propagande i političkog rituala.

KO JE PREMIJER CRNE GORE?

Umjesto iskrene transformacije crnogorskog društva kroz pristupne pregovore mi imamo simulakrum: skrivati i pretvarati se da nemamo ono što imamo i simulirati i pretvarati se da imamo ono što nemamo. Dok u stvarnosti prevladava politička ideologija velikosrpstva i uticaj Crkve Srbije, dok caruje populizam, autoritarna politička kultura, nasilje, represija, žrtvovanje pojedinačnih prava i sloboda zarad političkog interesa ili potiskivanje i gušenje civilnog društva pod plaštom jačanja države, iracionalizam ... pristupni pregovori EU se fetišiziraju kao argument uspješnosti sadašnje vlasti i redovna su poštapalica u obračunu sa kritikom navedenih pojava, proglašavajući svaku kritiku kao otpor članstvu Crne Gore u EU.

Ko je premijer Crne Gore? Osoba koju je Crkva Srbije instalirala u najtragikomičnijoj vladi u evropskim razmjerama, ako ne i šire, na mjesto ministra finansija, bez da je iko znao stručne reference dotičnog. O etičkim principima da ne govorimo. Poigravajući se državnim finansijama Crne Gore, pod uticajem nekih krugova iz Beograda, uspio je da obmane građane da mogu raspolagati sa novcem koji nije zarađen i koji je pozajmljen od budućih generacija.

Od tada Crna Gora bazira svoju ekonomiju i barata ekonomskim parametrima isključivo na rastu potrošnje, inflatornim kretanjima, bez ikakve novostvorene vrijednosti. Od rasta BDP, do rasta javnih finansija. Dok Crna Gora kuburi sa kadrovima u privredi, administracija postaje najatraktivnija oblast zapošljavanja mladih, posebno kroz stranačke organizacije. Isključivo stranačke reference kod zapošljavanja na odgovornim mjestima stvorile su od Crne Gore društvo kakistokratije.

VLADA - INTERESNA KOALICIJA

Često sam u dilemi, kad su u pitanju kadrovi vlasti, da li se radi o ljudima koji nemaju elementarna znanja o funkcionisanju države, zakonima i procedurama, vrijednostima zapadne demokratije ili svjesno urušavaju sve državne institucije i prave od Crne Gore nefunkcionalnu državu.

Uglavnom, ponašaju se kao da su pobjedom na izborima osvojili pravo da sprovode teror većine, da represijom i strahom kontrolišu društvene procese, uključujući pravosuđe, medije i građansko organizovanje. Kao što reče jedna „umnica“ iz vlasti da im je narod, svojom voljom, dao pravo da vladaju po svom nahođenju, a ne da poštuju Ustav i zakone države, što bi trebalo biti pravilo za svaku vlast.

Vlada Crne Gore je formirana od interesne koalicije i funkcioniše sistemom međusobnih ucjena radi opstanka na vlasti. Premijer ne koordinira resorima, koji su postali partijski zabrani, potpuno je nezainteresovan za sve goruće teme društva, osim za kontakte sa poslovnim krugovima, iz, očigledno, ličnih motiva.

Država koju operativno vodi čovjek upitnih etičkih principa, nezainteresovan za sve kontradiktornosti crnogorskog društva, principe konstitutivnosti, ideološke stranputice, pogubni revizionizam, zloupotrebe pravosuđa i institucija sile, nepoštovanje zakona i procedura, ugrožavanje sekularnog društva, medijskih sloboda, ljudskih prava i slobodnog društva, teško može biti lider koji Crnu Goru može približiti društvu uređenih zemalja.

Dok se crnogorsko društvo pretvara velikim stepenom u društvo autokratije, pa čak i totalitarizma, premijer sa izrazom „onog“ Avgusta živi svoj život bonvivana i koristi blagodeti državne kase u zadovoljenju ličnih ambicija.

DEMOKRATE - NAJRIGIDNIJA PARTIJA

Zakoni o MUP-u, o ANB-u, proces protiv 35 uglednih građana Crne Gore zato što su branili normalnost i čast Crne Gore od prevaranata koji obezvrjeđuju najsvjetlije stranice crnogorske istorije i nagrade čije ime nose, nekontrolisana upotreba hemijskih sredstava protiv demonstranata pod Goricoim, hapšenje direktorke ASK-a sa dugim cijevima i pod maskama, iskonstruisane optužbe protiv bivšeg SDT i njegovog pomoćnika, najava sudskog progona analitičara Danila Kalezića zbog iznijetog stava u intervjuu... Sve je to dio jedne antidemokratske, antievropske i anticrnogorske strategije, koja se preko Demokrata sprovodi kako bi se crnogorsko društvo držalo pod kontrolom izvana i u raskoraku između narativnog i realnog stanja u društvu. Vladajuća koalicija je ideološki najbliža Srbiji i politici Viktora Orbana prema Rusiji.

Šlihtanje Andrije Mandića Izraelcima i Donaldu Trampu dodatno potvrđuje tu tezu o sličnosti sa politikom Viktora Orbana. Dok Andrija Mandić koristi lukavost i podmuklost kao sredstva politike, za sprovođenje represije, sa elementima autokratije i totalirarizma, zadužena je najrigidnija partija - Demokrate.

Nije slučajno što su Demokrate preuzele bezbjednosti sektor. Kada se pogledaju vodeće ličnosti te stranke jasno je da se radi o ljudima bez ikakvog iskustva, koji se ne libe da se bave svakom oblašću, bez obzira na potpuno odsustvo predznanja o njoj. Očigledno samozadovoljstvo što upravljaju institucijama sile i što imaju moć koja se zaniva na sili i strahu, govori o kompleksima o kojima bi trebalo da se izjasne oni koji bolje poznaju tu materiju od mene. Mada se meni laički čini da se radi o Daning - Krugerovom sindromu.

Kako imaju u svojim redovima pravnog genija, koji je u najkraćem roku u istoriji pravnih fakulteta dipolomirao pravo na beogradskom Megatrendu, mogli su bar pročitati Evropsku povelju o ljudskim pravima kako bi shvatili da je među osnovnim ljudskim pravima pravo na djelotvoran pravni lijek, kažnjavanje samo na osnovu zakona, pravo na poštovanje privatnosti, kao i, kad je u pitanju progon 35 crnogorskih intelektualaca, sloboda okupljanja i protestovanja i zabrana diskriminacije po rasnoj, nacionalnoj i vjerskoj pripadnosti.

STRATEGIJA REKTORA UCG

Konačno su u Evropskom parlamentu njegovi djelovi obratili pažnju na navodnu zemlju predvodnicu EU integracija, koja to nije ni po jednom kriterijumu. To je imalo odraza i na pojedine zemlje, koje su razumjele da vlast u Crnoj Gori sprovodi agendu sadašnjeg rektora državnog univerziteta o Crkvi Srbije kao rusko-srpskom proksiju, koja treba, zajedno sa prosrpskim političkim elementima da Crnu Goru obezliči i objedini sa srpskim etničkim prostorom, izražavajući veliku rezervu prema potpisivanju ugovora sa Crnom Gorom o pristupanju EU.

Činjenica da su Demokrate dio tog političkog projekta, donijelo je analitičaru Danilu Kaleziću prijetnju tužbom od strane Demokrata. Neko bi rekao da je to najbolji dokaz da je pogodio suštinu.

Na kraju, pitanje svih pitanja, upućeno pripadnicima manjinskih naroda čiji politički predstavnici daju većinu postojećoj Vladi, ponose li se time što su ti politički predstavnici zgazili sve civilizacijske principe i evropske vrijednosti, dajući legalitet i legitimitet političkoj strategiji rektora državnog univerziteta Crne Gore?