Vučićeva laži-bajka o ,,otcepljenju Crne Gore” i ćutanje vlasti u Podgorici

Eto, tek 20 godina od crnogorskog referenduma saznali smo duboko skrivanu istinu o istinskim razlozima za crnogorsku nezavisnost. I to smo je saznali - iz Beograda. I to baš od - Aleksandra Vučića.  

,,MEĐUNARODNA ZAVJERA”...

Prvo se srpski predsjednik zakačio na, očito dogovoreno, novinarsko pitanje, kazavši da neće 21. maja da ide u Crnu Goru na ,,glamuroznu proslavu otcepljenja od moje Srbije“. Jer, kad bi došao, tada bi ,,pljunuo sebi i svom narodu u lice”…A onda je objasnio da je ,,otcepljenje Crne Gore bilo deo jedne prave međunarodne zavere“?!  

 -Prvo ste napustili zajedničku državu koju smo imali, Saveznu republiku Jugoslaviju; naterali ove kretene u Srbiji da prihvate konfederealni oblik uređenja, da bi pripremili otcepljenje Crne Gore i da bi pripremili otcepljenje Kosova – svađao se Vučića sa imaginarnim sagovornikom iz Crne Gore.  

I, vjerovali ili ne: po Vučićevoj teoriji, svi oni u bloku za nezavisnu Crnu Goru, koje je predvodio Milo Đukanović, svih onih 230.661 građanki i građana, odnosno onih 55,5 odsto što su 21. maja 2006. godine zaokružili ,,za” – suštinski su borili, ne za suverenu Crnu Goru, nego za - ,,otcepljenje Kosova”.  

I sve to u sklopu neke zakulisne međunarodne igre.   

...I SKRETANJE PAŽNJE SA ,,AFERE MILIĆ”

A da sve bude politički morbidnije, ova Vučićeva skaredna politička eskapada odigrala se u jeku stravične afere u Srbiji. Možda i najteže do sada, koja je razotkrila veze između vrha vlasti u Srbiji i organizovanog kriminala.  

Vučićev bivši savjetnik za borbu protiv organizovanog kriminala, doskorašnji prvi čovjek policije Beograda Veselin Milić, uhapšen je u petak pod sumnjom da je u jednom luksuznom restoranu na Senjaku, organizovao mafijaški susret, da bi se kasnije – zajedno sa policajcima koji su mu bili u pratnji, ali i sa članovima kriminalne ekipe - trudio da prikrije mafijašku likvidaciju.  

Interesantno, prve informacije o kriminalu u vrhu vlasti u Srbiji nije saopštio neki istraživački novinar ili nevladina organizacija. Ne, prve, prave vijesti o prikrivanju mafijaškog ubistva otkrio je – osuđeni kriminalac Miloš Medenica.  

U času kada je njegov video-zapis postao viralan, sve je djelovalo nevjerovatno. Da je neki Saša Vuković Boske, osumnjičeni za ubistvo u restoranu ,,27” na Senjaku, u stvari stari prijatelj Veselina Milića, da su zajedno bili još u srednjoj školi unutrašnjih poslova u Sremskoj Kamenici, da imaju milionski vrijedne nekretnine na Dedinju, da imaju kuću do kuće na Kopaoniku i luksuzne apartmane u Porto Novom…  

I da je zato Milić štitio svog kompanjona.  

OTKRIĆA MILOŠA MEDENICE  

Djelovalo je zaista nestvarno. Ali, ispostaviće se da je sve stvarno što je Medenica govorio.  

I to je, očito, žestoko iznerviralo Aleksandra Vučića. Ispalo je da je tamo neki bjegunac iz Crne Gore, u samo dva minuta video zapisa – koji je odmah imao milionske preglede – totalno razotkrio veze predsjednika Srbije i organizovanog kriminala u Srbiji.  

Upravo zato je Aleksandar Vučić na vanrednoj konferenciji pokušao premjesti fokus javnosti. Pa da spinom o tajnom planu međunarodne zajednice i vlasti Mila Đukanovića da crnogorskim referendumom naudi interesima države Srbije zastraši građane Srbije.  

I zato je obilježavanje 20 godina od obnove crnogorske nezavisnosti poslužilo Vučiću kao povod da ponovo zaigra na kartu - ugroženosti Srbije.  

RADIKALSKA BAJKA O ,,OTCEPLJENJU”  

I to od Crne Gore koja se, kako reče Vučić, otcepila.  

Reče Vučić i – masno slaga. Jer, ne treba biti pravnik pa razumjeti, dovoljno je logički posmatrati na politički rasplet 21. Maja 2006. godine: Crna Gora se nije mogla otcijepiti od Srbije jer nikad u svojoj istoriji – nije bila dio države Srbije. Referendum je značio glasanje o crnogorskoj nezavisnosti, a ujedno je 21. maja 2006. godine i Srbija postala nezavisna.  

Upravo zahvaljujući Crnoj Gori!  

To jeste ponižavajuće za sanjare ,,velike Srbije” u koje Aleksandra Vučića valja ubrojiti, još od onog vremena kada je kao mladi radikal, zajedno sa četničkim vojvodom Vojislavom Šešeljom zagovarao veliku srpsku državu kojoj su zapadne granice Karlobag – Ogulin -Karlovac- Virovitica - Ogulin…

Zato je Vučićeva politička skalamerija i skaredna priča o crnogorskom referendumu - kao nekoj zavjeri protiv Srbije - možda najbolji dokaz panike srpskog predsjednika nakon izbijanja afere u kojoj je upleten Veselin Milić, prvi policajac Beograda i bivši Vučićev savjetnik.  

Vučića je, dakle, lako dešifrovati. Uostalom, da je nešto htio da zamjera Đukanoviću i zvaničnoj Podgorici, ne bi godinama pričao o najboljim odnosima sa Crnom Gorom.  

Zato je sasvim jasno i izvjesno: sadašnje pljuvanje po crnogorskom referendumu, samo je manevar Aleksandra Vučića da pričom o Crnoj Gori skrene pažnju, da u drugi plan pokuša da stavi stravičnu aferu u Srbiji.  

Ali, nije neko iznenađenje Vučićeva taktika da je napad na Crnu Goru najbolja odbrana njegove vlasti u Srbiji.  

,,ĆUTOLOZI” IZ PODGORICE  

Teže je objasniti: zašto ćute čelnici vlasti u Crnoj Gori na ponižavanje države u kojoj su vlast?  

Istini za volju, iz Ministarstva vanskih poslova reagovali su hitro vrlo jasno odbacili tvrdnje predsjendika Srbije. Ali, to je bilo sve. Evo danima nema ni glasa od predsjednika Skupštine Andrije Mandića, predsjednika države Jakova Milatovića ili predsjednika Vlade Milojka Spajića.  

Dobro, to što Andrija Mandić ćuti, lako se može objasniti: četnički vojvoda gleda kako da - prvi put - čestita 21. maj i obnovu nezavisnosti, kad je srcem i dušom bio protiv toga. Zato mu ne pada na pamet da se konfrontira sa Aleksandrom Vučićem.  

Ali, zašto ćuti predsjednik Jakov Milatović? Da li je on pozvao, svog kolegu,  predsjednika Srbije u posjetu Crnoj Gori 21. maja? Nema odgovora, kao da postoji neki mnogo jak razlog da Milatović – koji voli o mnogo čemu da daje izjave – sada ne smije i da pomisli da se konfrontira sa Vučićem i zvaničnim Beogradom. Kada se zna da je jedno pominjanje njegovog brata koji radi u Srbiji, bio dovoljan razlog da preko noći promijeni stav što se tiče vlasti u Podgorici, onda je možda jasnija predsjednikova šutnja.  

Kao što se mogu nazrijeti razlozi ćutanja pričljivog premijera Milojka Spajića. Mnogo to o kripto poslovima znaju u Beogradu, od navodne kupovine stana od 88 kvadrata do tobožnje prodaje istog stana dvije godine kasnije svojoj prijateljici i majci njegovog djeteta Vesni Marinković...