Strah crnogorskih preletača
Sjećate li se kako su se, nakon 5. oktobra 2000. godine i pada Slobodana Miloševića lagano povlačile pristalice Momira Bulatovića? Dvadeset i šest godina kasnije, ponavljaju se iste scene: preletači prelijeću iz gnijezda gubitnika u gnijezdo pobjednika. Od Jakova Milatovića, Milojka Spajića do Dritana Abazovića i Andrije Mandića, svi bi da se, nakon 25. oktobra, zaboravi ona bliskost sa Aleksandrom Vučićem, srpskim voždom koji je zaslužan što su oni došli na pozicije moći. Eh, koliko tajni kriju ovi naši preletači, koliko bi karijera moglo da se prekine ako se do kraja otkrije istina o vezama sa režimom Aleksandra Vučića, njegovim tajnim službama i službama Crkve Srbije.
Preletači - to je nadugovječnija politička vrsta na Balkanu. Ovih se dana to dokazuje i na primjeru političkog preokreta u Srbiji: dvadeset i šest godina od 5. oktobra i pada Slobodana Miloševića, ponovo smjena jednog srpskog vožda. Sada je pao - Aleksandar Vučić.
Ali, neke stvari se ne mijenjanju. Dvadeset i šest godina kasnije, ponavljaju se iste scene: preletači prelijeću iz gnijezda gubitnika u gnijezdo pobjednika. To se dešava i ovđe u Crnoj Gori. Oni što su avgusta 2020. došli na vlast zahvaljujući Vučiću i pomoći Beograda, odmah su okrenuli leđa dojušerašnjem mentoru. Baš kao što su nekad pristalice Momira Bulatovića okretale leđa Socijalističkoj partiji Srbije Slobodana Miloševića.
,,DAJTE VINA, HOĆU LOM...”
Mada, oni Momirovci su bil časniji; ovi avgustovci očas su zaboravili s kim su rujno vino pili. A pilo se, nije da nije... Sjećate se onog kuckanja čašama u vili u Beogradu, ono kad su pjevali zajedno ,,Bol boluje, lijepa Anka”, zajedno Jakov Milatović, Aleksandar Vučić i Ivica Dačić.
Bilo je to jula 2023. godine. Pola godine kasnije, opet u Beogradu, opet je Milatović u društvu Vučića, i tadašnjeg makedonskog premijera Kovačevskog.
Mnogo se slavilo a pjevala se, između ostalog, ona poznata Harisa Džinovića - ,,Dajte vina, hoću lom“...
Ali, kada je dvije godine kasnije, 25. oktobra, politički lom slomio vlast Aleksandra Vučića - Milatović se odmah prestrojio i čestitao Studentskoj listi. Predsjedniku Crne Gore trebalo je svega 18 minuta, nakon što je Vučić priznao poraz, da zaboravi sve one dane kada je u srpskog vožda gledao kao u božanstvo i kada mu se ulagivao sa onim pitanjem: ,,Kako ti toliko mnogo znaš...”
...I VUČIĆEV SLOM
Međutim, nije samo Milatović preletio poput najbrže price selice. I Milojko Spajić nije propustio priliku da - iskoristi priliku.
Uveče 25. oktobra čestitao je listi ,,Studenti pobjeđuju” a, koji dan kasnije, dvojica njegov PES-ovaca su pokazali kako se beskrupulozno leti iz gubitničkog tabora i slijeće pravo u tabor liste pobjednika. Tihomir Dragaš i Boris Pejović proslavili pobjedu Studentske liste prošle sedmice u jednom restoranu u Beogradu. Dragaš je ponosno, 30. oktobra u objavi na društvenoj mreži X, pokazao kako drži u ruci privjezak za ključeve sa logom liste ,,Studenti pobjeđuju“.
Istog dana, za vrijeme premijerskog sata, Milojko Spajić je dojučerašnjeg mentora čak optužio da se direktno umiješao u crnogorske izbore 2023. godine. I to za račun jednog drugog političara kojeg je avgustovska pobjeda izbacila u orbitu vlasti...
SPAJIĆ vs ABAZOVIĆ
-Brutalno miješanje, direktno, za izbore 2023. godine iz Beograda. Direktno iz Beograda. Na žalost, gospodine Abazoviću, Vi ste bili dio te priče – kazao je Spajić na premijesrkom satu 30. oktobra.
Da, Spajić je bio brutalan. Ali je i dobio odmah brutalne kontraoptužbe.
-Vi ste eksponent Beograda od početka. Vi ste lagali za državljanstvo. Vas je u Crnu Goru doveo Zoran Korać. Vi ste u Vladi… Jeste, doveo Vas je za ruku u jedan hotel na primorje kod jednog našeg zajedničkog prijatelja i rekao je: ovo je čovjek koji treba da radi ekonomiju Crne Gore – odgovorio je Abazović.
Eh, treba zaista imati đon-obraz, biti apsolutno bez skrupula, pa zaboraviti – ne samo ispijanja vina sa Vučićem - nego korišćenje svih onih instrumenata i sredstava iz Srbije za dolazak i opstanak na vlasti 2020. godine.
TEŠKI DANI ŠTO DOLAZE
Tako se postavgustovski političar Dritan Abazović danas ne sjeća onog srpskog špijuna Stevana Simjanovića kojemu je plaćao boravak u Podgorici i uvlačio ga u Vladu. I ne želi da prizna da je, prije svega zarad ličnog interesa i na nalog Vučićevog Beograda, potpisao sramni ,,Temeljni ugovor” sa Srpskom pravoslavnom crkvom. I tako crnogorsko sakralno nasljeđe – bez imalo stida - prepisao crkvi druge države.
I apostolski ministar Milojko Spajić bi da se zaborave mnoge njegove veze, poput one sa kripto prevarantima Do Kvonom i Džordžom Kotrelom, ali i veze njegove Vlade sa Vučićevim državnim kompanijama poput Mtela ili privatnim firmama poput Alta pej grupe Davora Macure...
Baš kao što bi Andrija Mandić, koji je takođe čestitao studentskoj listi, volio da u Beogradu zauvijek ostane istina o tome da li nezakonito ima dvojno državljanstvo. Četnički vojvoda bi i da ostane tajna i onaj dio oko para. Recimo: koliko im je miliona eura stizalo iz Beograda, koliko su raznih poslovnih dilova, od Pljevalja do Herceg Novog, Mandićevi ljudi iz nove srpske demokratije pravili sa kompanijama Vučićevog režima…
Eh, koliko tajni kriju ovi naši preletači, koliko bi karijera moglo da se prekine ako se do kraja otkrije istina o vezama sa režimom Aleksandra Vučića, njegovim tajnim službama i službama Crkve Srbije. A još ako krene da se odmotava klupko uplata i isplata sumnjivog novca i sumnjivih ugovora sa Alta bankom i grupom onog Macure, biće mnogo mučnih dana za domaće preletače…
Zato će u sedmicama pa i mjesecima koji slijede grozničavo pokušavati da se ne sazna ono drugo, garavo, lice njihove vlasti. I ništa ih drugo neće interesovati nego da bildaju lažni narativ o sebi…
I zato su svi u vlasti - lokalnoj i državnoj - ostali nijemi, bez reakcije na jednu mučnu vijet: da je lokalno komunalno preduzeće u Nikšiću sahranilo – u tišini, bez jedne reakcije države -jednu značajnu umjetnicu, nekada fantastičnu ženu – Vasilisu Radojević.
Koga briga za sudbinu jedne nesrećne umjetnice. Eto, i to je današnja Crna Gora.