Čovjek bez elementarnih etičkih skrupula

Na panel diskusiji u organizaciji Društva za istraživanje politike i političke teorije od 31. avgusta, pod nazivom „30. avgust – šest godina kasnije“, na kojoj su učestvovalii poslanici Dritan Abazović i Milan Knežević, kao i autor i voditelj emisije „Kontroverze“ Mladen Stojović, čuli smo mnoge stvari koje smo samo pretpostavljali. Od dvojice poslanika smo čuli da je tridesetavgustovsku vladu sastavljao Amfilohije Radović, tadašnji mitropolit eparhije Crkve Srbije, uz asistenciju lažnog američkog diplomate u Beču i lažnog zapošljenog pri misiji OEBS-a Stevana Simjanovića, koji je kasnije, na osnovu sky transkripata, sa šefom policije u Baru Ilijom Vasovićem, Aleksandom Acom Mrkićem i Miodragom Dakom Davidovićem, dogovarao preuzimanje svih poslova šverca cigareta u Crnoj Gori. Sky prepiska počinje tako 6. januara 2021. godine u 17 sati i 21 minut, što Stevan Simijanović šalje poruku Vasoviću u kojoj ga obavještava da će imati sastanak sa „Vampirom u dogovoru sa Kovrdžavim“. E pa, po riječima Milana Kneževića, Alkeksandar Mrkić, „Vampir“, „Kovrdžavi“ i „Đedo“ su nam skuvali 42. vladu Crne Gore. Ljepota božja!

ABAZOVIĆEV BRLOG

Dritan Abazović, koji premijera Spajića naziva prevarantom, lažovom i sličnim epitetima, ne vidi sebe u ogledalu, s obzirom na to da se ne zna ko je veći prevarant, lažov, manipulant i populista. Tako je opasku jedne prisutne osobe, koja je konstatovala da je obilazio manastire i u njima dogovarao sa crkvom formiranje vlade u skularnoj državi, šibicarski odgovorio da on ide i u manastire i u džamije i u katoličke crkve, da sekularnost ne izbacuje boga iz države i slične marifetluke. Niko ne brani Abazoviću da ide u vjerske objekte, može tamo i da kleči, puzi, da se grli sa popovima, što mu drago, ali ne može da sa crkvenim velikodostojnicima formira vladu u sekularnoj državi! Za to ne treba IQ 86, koji on bezočno pripusuje svima onima koji mu argumentovano spočitavaju kršenje niza zakona i samog Ustava! Ali, to je Dritan, nesolidan čovjek kojeg su samo nesrećne okolnosti i ne baš promućuran dio crnogorskog naroda izbacili u sam politički vrh i omogućili mu da od Crne Gore napravi politički i pravni provizorijum, cirkus i brlog.

Njegovi odgovori na pitanje o Temeljnom ugovoru, takođe spadaju u sam vrh beščašća, obmana, marifetluka, populističkih i prizemnih doskočica, što je njegova stalna karakteristika, kada govori da je potpisao isti ugovor kakav postoji sa tri ostale vjerske zajednice (islamska, jevrejska i katolička) i da se Temeljni ugovor ne bavi vlasništvom! Temeljni ugovor sa Vatikanom je međunarodni, bilateralni ugovor sa državom Vatikan, dok se za ugovore sa Islamskom zajednicom Crne Gore i Jevrejskom zajednicom Crne Gore pravi lud da su potpisani sa pravnim subjektima registrovanim u Crnoj Gori. Čovjek može samo da ośeća gađenje prema toj količini bezočnosti, manipulacija, obmana.

Beogradska patrijašija je pravni subjekt države Srbije, ona može samo da uređuje svoje odnose sa organima države Srbije, nikako Crne Gore. To je nonsens da se unutrašnje pravo Crne Gore uređuje ugovorom sa pravnim licem iz druge države?! Pogotovo što Crna Gora u trenutku potpisivanja tog Ugovora ima donešen u parlamentu Zakon o slobodi vjeroispovijesti, koji nije postojao u momentu potpisivanja ugovora sa ostale tri vjerske zajednice i koji uređuje odnose vjerskih zajednica i države. Abazović je samovoljno, bez javne rasprave, koja je obavezna zakonom, na način kako to radi sicilijanska kamora, prevarno derogirao zakone Crne Gore i Ustav i potpisao nezakonit i neustavan dokument!

ZGAŽEN USTAV I ZAKONI

Bez obzira na to da li se radi o stranim investitorima, ili bilo kojim stranim pravnim licima, po zakonima naše zemlje da bi ostvarili pravo svojine u Crnoj Gori moraju formirati pravni subjekt u Crnoj Gori koji će biti nosilac prava i obaveza prema državi. Recimo, vlasnik Porto Montenegra je firma Porto Montenegro, registrovana u Crnoj Gori! Mogu se mijenjati njeni strani vlasnici, ali ona posluje kao domaći subjekt prava! Jedini izuzetak su strana izaslanastva u Crnoj Gori i prostor na kojem se nalaze, ali to je već dio jednog drugog međunarodnog prava, tzv. Bečke konvencije. Beogradska patrijašija ima svoju filijalu u Crnoj Gori koja je jedino mogla potpisati ugovor sa državom Crnom Gorom. Beogradska patrijašija nije kao Vatikan država!!! Ugovor sa Vatikanom je ratifikovan, u skladu sa zakonom, u parlamentu, jer se radi o međunarodnom, međudržavnom ugovoru. Zato tzv. temeljni ugovor nije ni ratifikovan u parlamentu!

Dritanga obmanjuje da se TU ne bavi svojinskim pitanjima. U članu 7, stav 2, 3 i 4, piše: „Država jemči Crkvi nepоvredivоst prava svоjine i državine nad manastirima, hramоvima, zgradama i drugim nepоkretnоstima i prоstоrima u njenоm vlasništvu, u skladu sa pravnim pоretkоm Države. Država se оbavezuje da, u skladu sa sоpstvenim pravnim pоretkоm, izvrši uknjižbu svih neupisanih nepоkretnоsti u vlasništvо Mitrоpоlije crnоgоrskо-primоrske, Еparhije budimljanskо-nikšićke, Еparhije mileševske, Еparhije zahumskо-hercegоvačke i njihоvih crkvenо-pravnih lica kоjima pripadaju“. Država ne može da garantuje vlasništvo stranom pravnom licu, jer član 3 Ustava Crne Gore kaže: „Teritorija Crne Gore je jedinstvena i neotuđiva“, kao i Član 55 Ustava Crne Gore kojim se zabranjuje djelovanje organizacijama zbog „narušavanja teritorijalne cjelokupnosti Crne Gore“! Kome to Dritan jemči pravo nad svojinom u Crnoj Gori? Organizaciji iz druge države?!

Član 61 Zakona o državnoj imovini nalaže obavezu Vladi Crne Gore da zaključeni ugovor ove vrste, kada se radi o državnoj imovini, dostavi, pored Zaštitnika imovinsko-pravnih interesa, Državnoj revizorskoj instituciji i Državnom tužilaštvu Crne Gore i to u roku od 15 dana od dana ovjere istog. Dakle, član 61 Zakona o državnoj imovini propisuje da se zaključeni ugovori o sticanju i raspolaganju nepokretnim stvarima i pokretnim stvarima i drugim dobrima veće vrijednosti dostavljaju i Državnom tužilaštvu Crne Gore. Cilj zakonodavca je da i ovaj organ izvrši provjeru sa stanovišta svojih nadležnosti ugovora koji se zaključuju u ime države, a koji se odnose na raspolaganje sa državnom imovinom.

Da li je Vlada Crne Gore u postupku koji je prethodio zaključenju Ugovora sa SPC izvršila sama, ili preko nadležnog organa, provjeru i popis državne imovine iz Katastra nepokretnosti i Evidencije državne imovine, njenu procjenu vrijednosti, kako bi se utvrdila nadležnost organa za zaključenje Ugovora, te da li je popis imovine i dobara koji su Ugovorom prenijeti na Crkvu Srbije sastavni dio tog Ugovora što je obavezno moralo biti urađeno? U kom se ugovoru to unaprijed jemči đuture da će sve pravoslavno sakralno biti upisano u vlasništvo Beogradske patrijaršije, bez dokaza o svojini ili sudske presude?

I IMOVINA I OVLAŠĆENJA CRKVI TUĐE DRŽAVE

Da li je TU urađen u skladu sa odredbama Zakona o zaštiti kulturnih dobara Crne Gore, posebno kada je riječ o zabrani otuđivanja i ustupanja kulturnih dobara u državnoj svojini iz člana 9 tačka 2 i člana 42? Članom 12 Ugovora sa Beogradskom patrijaršijom, koji se odnosi na restituciju, grubo je prekršeno domaće (odluka Ustavnog suda br 33/03) i međunarodno pravo (Presuda Evropskog suda za ljudska prava u Strazburubr 26501/05), kojima je eparhijama Crkve Srbije i državi Srbiji, koja se njihovoj tužbi pridružila, odbijeno kao neosnovano pravo na restituciju nacionalizovane imovine poslije II svjetskog rata. Štoviše, Evropski sud je utvrdio da podnosioci tužbe nijesu pośedovali traženu imovinu, niti mogu imati legitimno očekivanje za njen povraćaj.

Sporno je mnogo toga. Recimo to što se ne mogu regulisati stvari koje su regulisane drugim propisima: pitanja imovine, mijenjanje crkvenih statusa crkve, uvođenje vjeronauke, pitanje praznika i dr. Zatim, imate formulacije o javnopravnim ovlašćenjima SPC u Crnoj Gori, što jedino može da ima država. Navodi iz preambule, kada su u pitanju imovinske stvari, vuku i pravne posljedice, iako Dritan marifetlucima pokušava da to pokaže kao nebitno. TU se daje pravni kontinuitet Crkvi Srbije od 1219. godine, iako u Zakonu u Crkvama Srbije ima pravni kontinuitet od 1836. godine i Načertanija o duhovnoj vlasti (odluka Narodne skupštine knjaževstva srpskog od 21. maja 1836. godine). A onda se pominju Žička arhiepiskopija i Pećka patrijaršija koje kanonski nikada nijesu priznate od Vaseljenske patrijaršije.

Davanja Crkvi Srbije jednakopravnih ovlašćenja koje ima samo država, izuzimanja teritorije u vlasništvu Crkve Srbije iz pravnog sistema Crne Gore i zaštitite od krivičnog gonjenja, utvrđivanja svojinskih odnosa jamčenjem države, obavezujućeg učešća Crkve Srbije u donošenju prostorno - planskih dokumenata, restituciji, izjednačavanja socijalnih ustanova koje osniva Crkva Srbije statusno sa državnim, sve je to u suprotnostima sa zakonima Crne Gore.

Ali tako je to kad nam ugovore sklapa pravna i politička neznalica, čovjek koji politički kredo gradi na populističkim marifetlucima, obmanama, lažima, prikrivajući tako da je teška tanjevina u svim oblastima javnog ispoljavanja. Oni koji vjeruju ovom defraudantu i daju mu glas jednako su odgovorni pred istorijom kao on. Samo primjera radi, o kakvom se prevarantu i neznalici radi, govori to da je Dritan Abazović restitucijom „vratio“ imovinu na Valdanosu Budimljansko – nikšićkoj eparhiji, koja je osnovana odlukom Svetog arhijerejsko sinoda Crve Srbije, br. 1307/zap. 624, u Beogradu, 31. maja 2001. godine(!!!). Sa potpisom Pahomija. Kao da mu je to babovina? Nadam se da će jednog da „Kudravi“ odgovarati za sva nedjela koja činio nako 2020. godine. Uključujući i Belveder!

Čini se da je sav trud uzaludan da se objasni pravosuđu Crne Gore kako je tzv. TU pravna blasfemija, slobodno se može reći preśedan u pravu, u kojem jedna vjerska zajednica iz jedne države određuje uslove ugovora drugoj suverenoj državi u kojoj djeluje. Ustavni sud Crne Gore je na śednici 26/4/2024. odbacio prijedloge za utvrđivanje neustavnosti i nezakonitosti Temeljnog ugovora zaključenog između države i Beogradske patrijaršije i Zakona o izmjenama i dopunama Zakona o slobodi vjeroispovijesti. Zabijajući glavu u pijeak i ne raspravljajući o meritumu, kakav je po suštini status TU, samo su konstatovali da nije „povrijeđeno načelo podjele vlasti iz člana 11 Ustava, niti je Vlada Crne Gore prekoračila ovlašćenje koje crpi iz nadležnosti propisane članom 100 Ustava“. A član 100 se bavi nadležnostima vlade. Kao da ih je neko to pitao?! Svjesni da je TU pravno ništavan, Crkva Srbije je Ordenom Svetog Petra Drugog odlikovala Milorada Gogića, koji je bio predśednik i sudija Ustavnog suda koji je donio trakvu odluku.