Na današnji dan 1992. počela opsada Sarajeva: Grad je prkosno preživio tri i po godine pakla
Na današnji dan, 5. aprila 1992. godine, počela je opsada Sarajeva koja je trajala sve do februara 1996. godine. Glavni grad Bosne i Hercegovine je kroz tri i po godine pakla uspio preživjeti, uz ogromne žrtve i rane koje su i dalje otvorene, piše Klix.ba.
Opsada je ukupno trajala 1.425 dana, a srpski agresor je građane Sarajeva u tom periodu držao pod skoro pa konstantnim granatiranjem i snajperskom vatrom.
Uz to, Sarajlije su tri i po godine suštinski bile bez osnovnih uslova za život, bez struje, grijanja i vode u svojim stanovima koji su bili konstantna meta za agresorske snage na brdima oko grada.
Na kraju, više od 11 hiljada građana Sarajeva je ubijeno tokom opsade, a među njima više od 1.600 djece. Na grad je dnevno u prosjeku padalo blizu 330 granata, dok je snajperska vatra prolaz kroz određene djelove grada učinila smrtonosnom misijom.
Jedini razlog što opsada već 1992. godine nije pretvorena u okupaciju glavnog grada tadašnje Republike Bosne i Hercegovine su hrabri borci Armije RBiH, zajedno s jedinicama MUP-a, Teritorijalne odbrane i organizovanih građana, koji su više puta spriječili višestruko brojnijeg i bolje opremljenog agresora da presječe grad.
Čak i uz nemjerljivu hrabrost koju su pokazali branioci grada, u ranim danima agresije na BiH je nekoliko naselja okupirano, a među njima je bila Grbavica.
Kao primjer onome što bi se najvjerovatnije desilo ostatku grada da nisu više puta odbranjeni, na Grbavici je život za nesrpsko stanovništvo bio pakao.
Masovna ubistva, zlostavljanja, silovanja i brojni drugi zločini bili su svakodnenica za građane Grbavice koji nisu bili Srbi, zbog čega su mnogi kretali na riskantne pokušaje prelaska u slobodan dio grada, čak i po cijenu svog života.
Kada je 29. februara 1996. godine konačno proglašen kraj opsade Sarajeva, građani koji su u tri i po godine proživjeli nezapamćeni pakao mogli su odahnuti, barem na trenutak.
Ipak, rane su ostale, pa čak i 30 godina nakon kraja opsade i dalje su otvorene, djelomično i zbog toga što se Sarajlijama i dalje sputava njihovo iskustvo, te im se govori da "nije bilo baš tako", bez obzira na ono što su vidjeli, čuli i osjetili, i ono što je presuđeno na najvišim sudskim instancama svijeta.
U vremenu gdje je istina sekundarna narativu, gdje se otvoreno negira ono što je istorija dokumentovala, gdje se kultura sjećanja predstavlja kao "vraćanje u prošlost", te gdje se bol i patnja relativizira i umanjuje, ne smije se zaboraviti na žrtvu koju je Sarajevo dalo, a ostalo tolerantan grad koji svakome otvara svoje vrata.
Sjećanje na početak opsade znači i prisjećanje na više od 11.000 ljudi koji su od agresorskih granata, projektila i metaka ubijeni u svom gradu, te na 1.600 djece koja su bila meta i na igralištima, školama i porodilištima.
Naravno, znači i sjećanje na hrabre branioce grada, koji su u nemogućim uslovima, na svaki materijalni način nadjačani, uspjeli da sačuvaju svoje sugrađane tokom trajanja opsade.
Na kraju treba dodati da Tužilaštvo BiH i dalje radi na predmetima u vezi s granatiranjem Sarajeva tokom opsade grada, kao i slučaja "Sarajevo safari" koji je izazvao i interesovanje svjetske javnosti.