Energetska kriza trenutno najveća prijetnja evropskoj ekonomiji

 Energetska kriza u vezi sa sukobom na Bliskom istoku trenutno predstavlja najveću prijetnju evropskoj ekonomiji, jer istovremeno utiče na rast cijena i usporava privrednu aktivnost, saopštila je predsjednica Evropske centralne banke (ECB), Christine Lagarde.

 Ona je u intervjuu za francuski list La Croix, objavljenom na sajtu ECB, istakla da za instituciju koju vodi stabilnost, cijena ostaje prioritet.

 - Zato je glavna prijetnja danas energetska kriza u vezi sa sukobom na Bliskom istoku i ona jasno utiče na cijene, ali i na rast- rekla je Lagarde.

Ona je ocijenila da je evropski ekonomski model uzdrman jer su tri njegova dugogodišnja oslonca - jeftina energija, posebno iz Rusije, veliko kinesko tržište za evropski izvoz i američki bezbjednosni okvir, danas pod nepovoljnim uticajima, prenosi B92. 

Prema njenim rečima, snabdijevanje energijom iz Rusije je prekinuto, dok Kina sve više konkuriše evropskim kompanijama na tržištima naprednih tehnologija.

 Lagarde je navela da ECB ne može da obnovi snabdijevanje kroz Hormuški moreuz niti da stvori nove rezerve nafte i gasa, već nastoji da spriječi da energetski šok trajno pređe na ostatak privrede i izazove dugotrajniji rast inflacije.

 Ona je dodala da bi takva situacija mogla zahtijevati povećanje kamatnih stopa, što bi istovremeno povećalo troškove finansiranja i opteretilo privredni rast.

Prema njenim riječima, ECB je u donošenju odluka o monetarnoj politici usmjerena na podatke i spremna je da prilagođava svoju politiku promjenama okolnosti.

 Lagarde je rekla i da je centralna banka 2021. godine pogrešno procijenila da će energetski šok biti privremen i priznala da tada nije predvidjela način na koji će se različite krize međusobno povezivati.

 Govoreći o ekonomskim izgledima eurozone, Lagarde je navela da ECB očekuje rast od 0,9 odsto ove godine.

 Ona je istakla i da je evropski finansijski sistem danas znatno snažniji nego tokom kriza 2008. i 2011. godine.

 Lagarde je, takođe, ocijenila da evropske zemlje moraju da prodube uniju tržišta kapitala, kako bi se evropska štednja u većoj mjeri usmjerila ka investicijama.