Srpski profesori Igumanović i Petrović su 1940. u Beogradu pisali o samostalnosti (autokefalnosti) Crnogorske crkve (Cetinjske mitropolije)

U Kraljevini Jugoslaviji, nakon ukidanja vjekovima autokefalne Crnogorske crkve, što se bespravno dogodilo 1920. godine, objavljivani su brojni važni istorijski spisi, izvori, monografije i udžbenici iz oblasti teoloških nauka, kanonistike, istoriografije, jurisprudencije, pravoslavnog crkvenog prava i istorije pomjesnih crkava. Ta djela potpisivali su referentni naučni radnici, pedagozi i prosvjetni djelatnici tog vremena.

Među publikacijama iz tog perioda nalaze se i djela koja jasno svjedoče o istorijskoj autokefalnosti, odnosno nezavisnosti i samostalnosti Crnogorske crkve – Crnogorske mitropolije, čije je vjekovno sjedište bilo na Cetinju.

U tom kontekstu, posebno je značajna knjiga iz 1940. godine, štampana u Beogradu, koja je ujedno bila i zvanični udžbenik u tadašnjem državnom prosvjetnom sistemu, a koja na jasan i argumentovan način potvrđuje crkvenu samostalnost Cetinjske mitropolije.

Riječ je o udžbeniku Istorija Srpske Pravoslavne crkve za više razrede srednjih i stručnih škola, čiji su autori Jevrem Igumanović, profesor Ženske gimnazije Kraljice Marije u Beogradu, i Dušan Petrović, profesor Devete muške gimnazije u Beogradu i doktor nauka. Knjiga je objavljena 1940. godine u Beogradu.

Na naslovnoj strani ovog udžbenika navedeno je da je publikacija odobrena u okviru zvaničnog obrazovnog sistema tadašnje države, uz saglasnost Svetog arhijerejskog sinoda i preporuku Glavnog prosvjetnog savjeta, kao i formalno odobrenje Ministarstva prosvjete.

U pomenutom djelu autori eksplicitno navode autokefalnost Crnogorske crkve, odnosno Cetinjske mitropolije. Tako se na strani 118 konstatuje da je – samostalnost Cetinjske mitropolije priznao kasnije, za vrijeme Petra I Petrovića, ruski Sinod, a uskoro poslije toga i Carigradska patrijaršija.